Major events

13 februari 2005

In België, misschien in Europa tout court, nemen we acte van grote evenementen zoals de uitreiking van de Grammy's, de Daytona 500, de Superbowl godbetert. We hebben er een vaag idee van hoe groots die dingen zijn, hoe belangrijk en hoe spectaculair.
Als je in Canada zit, krijg je pas echt een beeld van de omvang en de impact van deze evenementen. Vorige week was er de Superbowl (het officieuze wereldkampioenschap voor American Football teams [de Amerikanen denken natuurlijk dat ze in hun sporten de beste ter wereld zijn en nodigen dan ook geen buitenlandse teams uit ]) tussen de New England Patriots en de Phildelphia Eagles. En dat hadden we geweten. In de week voor het evenement (de week na de halve finales) worden coaches en spelers geïnterviewd, worden er opnames geanalyseerd, wordt er gespeculeerd over game plans, en wordt luidop de vraag gesteld of de Patriots nu als de eerste dynasty van de 21e eeuw mogen worden beschouwd nu ze voor de derde keer in vier jaar de Superbowl hadden bereikt.

For those who care, de Patriots wonnen met 24 - 21, voor 145 miljoen kijkers wereldwijd, en ja, ze worden dus nu beschouwd als de eerste dynastie van de 21e eeuw.

Vandaag was er dan weer de uitreiking van de Grammy Awards. Valt daar veel over te vertellen? Niet echt, alleen de publiciteit die daarrond wordt gevoerd! Niet te geloven hoeveel mensen voor hun toestel zitten bij deze uitreiking. Om Jennifer Lopez en Marc Anthony te zien optreden (spannend!), of Lynyrd Skynyrd (zo mogelijk nog spannender), en het gros van de beeldjes te zien gaan naar jonge snaken die eigenlijk nog alles te bewijzen hebben. Maar goed dat de betreurde Ray Charles nog enkele van de beeldjes postuum wist op te eisen. Die Amerikanen toch, ze gaan het nooit leren he.
I can't wait for the oscars